Jo Du Marais

Hoe broos is een moment? Vlucht is een gedicht over aandacht en afleiding, over kijken en wegkijken, over hoe iets wezenlijks kan verdwijnen terwijl je er nog middenin staat. over rijstvelden die gelaten de dag uitwasemen deint de ooievaar het is nog warm er is geen wind avondrood vloeit loom het veld in het lauw water en wijdt de halmen— ik trek losse schilfers van mijn schouders de ooievaar vliegt weg. Vlucht

Wat geef je door aan een kind: je liefde, je littekens, of allebei? Moedergeslacht is een kortverhaal over schaamte, zorg en de erfenis waaruit je geboren bent – en de vraag of je daar ooit echt van loskomt. Koud tegen mijn kaak; zucht, ‘Kut.’ Een vloerkleed kopen. Geen slecht gedacht, dat. Met pioenen, arabesken en hersenkreukels delen, doubleren, keren op zichzelf en keren doet ook mijn maag. En amechtig dat lijf, amechtig en ongewillig die poten. Alé, recht, gij. Recht! Ja. Kom....

In dit kortverhaal verstrengelen vergankelijkheid en verlangen zich als ranken van een plant. Hooglied schenkt een voortijdig einde een uitstel, een vol leven.